เครื่องล้างหม้อเชิงพาณิชย์ช่วยประหยัดแรงงานได้แค่ไหน? ตัวอย่างคำนวณ ROI

ชั่วโมงไปไหนกันแน่

ต้นทุนการล้างหม้อด้วยมือถูกซ่อนไว้เพราะมันกระจายไปทั้งกะ พ่อครัวแช่ถาดที่มีคราบอบติด ขัด ล้าง แล้ววางให้แห้ง — สองถึงสามนาทีของงานที่ต้องคอยต่อชิ้นเมื่อรวมการหยิบจับ คูณด้วยภาชนะหนึ่งวัน บิลก็คือเวลาพนักงานหลายชั่วโมงที่ไม่เคยปรากฏเป็นรายการ แต่ถูกหักตรงจากการเตรียม การบริการ หรือโอที

ตัวอย่างคำนวณ: เบเกอรี่ 12 คน

สมมติเบเกอรี่ขนาดกลางที่ล้างภาชนะราว 120 ชิ้นต่อวัน — ถาดอบ พิมพ์คราวน์ อ่างผสม และพิมพ์ ตารางด้านล่างใช้สมมติฐานที่ปัดเศษและระบุชัดเจน เปลี่ยนเป็นของคุณเอง

ที่ค่าจ้างรวมภาระ US$15/ชั่วโมง และ ~300 วันทำการ การคืนสามชั่วโมงพนักงานต่อวันคิดเป็นราว US$13,500 ของค่าแรงต่อปี — ที่สาขาเดียว

เปลี่ยนชั่วโมงเป็นการคืนทุน

CE-UWL ใหม่ถึงปลายทางราว US$11,000–13,000 ในตลาดส่วนใหญ่หลังค่าขนส่งและภาษี เทียบการประหยัดค่าแรงต่อปีกับต้นทุนถึงปลายทางนั้น เครื่องคืนทุนด้วยค่าแรงอย่างเดียวในราว 10–12 เดือนในตัวอย่างนี้ ครัวที่ยุ่งกว่าและค่าจ้างสูงกว่าคืนทุนเร็วขึ้น ผู้ประกอบการในกรณีศึกษาของเรารายงานหน้าต่างคืนทุนราวแปดเดือนเมื่อรวมน้ำ ไฟ และโอทีที่ลดลง

การประหยัดที่การคำนวณล้างมือมองข้าม

ค่าแรงเป็นรายการใหญ่ที่สุด แต่ไม่ใช่รายการเดียว เครื่องฆ่าเชื้อทุกชุดด้วยความร้อนที่ 85 °C ดังนั้นสุขอนามัยไม่ขึ้นกับว่าใครเข้ากะอีกต่อไป มันเคลียร์แร็คในรอบ 3–5 นาที ภาชนะจึงไม่เป็นคอขวดของการเตรียม และการปลดพนักงานฝีมือจากการขัดล้างเป็นปัจจัยจริงในการรักษาคน — การลาออกมีต้นทุนสูง และแทบไม่มีใครถูกจ้างมาขัดหม้อ

วิธีคำนวณตัวเลขของครัวคุณ

คุณประเมินการคืนทุนของคุณได้ในห้าขั้น:

1. นับชิ้นภาชนะที่คุณล้างในวันโดยเฉลี่ย
2. จับเวลาว่าหนึ่งชิ้นใช้เวลาจริงเท่าไรด้วยมือ รวมการแช่และการหยิบจับ
3. คูณเพื่อได้ชั่วโมงพนักงานล้างมือต่อวัน แล้วลบ ~30 วินาทีต่อชิ้นของการใส่/นำออกที่เครื่องต้องใช้
4. คูณส่วนต่างด้วยค่าจ้างรวมภาระต่อชั่วโมงและวันทำการของคุณ เพื่อได้แรงงานที่คืนต่อปี
5. หารต้นทุนเครื่องถึงปลายทางด้วยการประหยัดต่อปีนั้น เพื่อได้การคืนทุนเป็นปี